کتاب "ای کاش وقتی 20 ساله بودم می دانستم" حاوی مطالبی است که بنظرم خوب است آدم هر از چندگاهی مطالب آنرا مرور کند. بنظرم این کتاب تا حد زیادی حاوی جهان بینی یک انسان برجسته و موفق در زندگی دنیا است. و مطالبش برای امثال منی که آغاز راه زندگانی هستند می تواند چراغ راه زندگیباشد. بازی دنیا بیهوده نیست و من می خواهم در آن به زیبایی و به بهترین شکل بازی کنم. لینک های مرتبط با معرفی کتاب: لینک اول لینک دوم لینک سوم در پست های با عناوین مربط با کتاب قصد انتشار نکاتی که بنظرم در هر فصل می توانند بیان کننده ی جان کلام نویسنده باشند را بیان می کنم تا مورد استفاده و یادآوری مطالب برای خودم و علاقه مندان گردد. در زیر چکیده ای از اولین فصل این کتاب را می خوانید: این نکات وزین و پر اهمیت هستند و نباید آنها را نا چیز انگاشت. نخست این که فرصتها حد و مرزی ندارند. کافی است در هر مکان به دور و اطرافتان نظری بیفکنید و مسایلی را که چشم انتظار حل و فصل هستند شناسایی کنید. بعضی از آنها مانند رزرو میز رستوران و یا بادزدن لاستیکهای دوچرخه کوچک و پیش پا افتاده اند. اما شماری دیگر مشکلاتی است که چون ابری سیاه بر

مطالبی از فصل دوم کتاب ای کاش وقتی بیست ساله بودم می دانستم. با عنوان "سیرک وارونه" به رغم این حقیقت که هر کس می تواند با حل مشکلات بزرگ پول قابل توجهی به جیب بزند، رندی در کتابش تحت عنوان راهب و معما "The monk and the riddle" نقش شور و شوق را در حل مسائل، بسیار مهم تر از انگیزه کسب درآمد معرفی می کند. او برای اثبات این ادعا به بنیانگذاران شرکتهای بزرگی اشاره می کند که در آتش دستیابی به اهدافشان سوختند و تصمیم گرفتند، صرفنظر از اینکه چقدر عایدات خواهند داشت، به آنها دست یابند. گای کاواساکی نویسنده ی مشهور می گوید: « به جای تلاش برای کسب درآمد بیشتر به مفهوم و محتوای زندگیتان بیفزایید.» اگر بکوشید مسائل را با روشهای خلاقانه حل و فصل کنید بیشتر پول عایدتان می شود تا زمانی که صرفا به قصد کسب درآمد بیشتر تلاش می کنید. اگر فقط کسب درآمد را هدف قرار دهید ممکن است از هر دو باز بمانید. یعنی نه پول درآورید و نه به ارزش و محتوای زندگیتان بیفزایید. اکنون به این پرسش پاسخ دهید: شرایط کارآفرینان، سرمایه گذاران و مخترعان تا چه اندازه با موقعیت دانشجویانی که با «تمرین پنج دلاری»، «مسابقه گیره های کاغ

مطالبی از فصل سوم کتاب ای کاش وقتی 20 ساله بودم می دانستم. با عنوان "از چاقی بمیرید یا در قطب جنوب مایو بپوشید" بیشتر افکار و ایده ها، ولو اینکه در وهله نخست ابلهانه به نظر آیند، سرنخی را برای دستیابی به ایده های مفید و اثر بخش به دست می دهند. در یک طوفان فکری خوب چیزی به نام ایده ی بد وجود ندارد. این نکته ای است که باید بارها در طول جلسه مورد تاکید قرار گیرد. باید بر این پندار باطل که تنها ایده های عملی ارزشمند و شایان توجهند خط بطلان کشید. شما با ترغیب افراد برای طرح ایده های جسورانه و غیر متعارف این تمایل را که هنگام گفتگو بر بخشی از افکار و ایده هایتان سرپوش گذارید مهار می کنید. بعضی اوقات احمقانه ترین ایده که در آغاز غیر عملی به نظر می رسید پس از مدتی جالبترین ایده از آب در می آید. چه بسا در وهله ی نخست مثمر ثمر واقع نشود. اما با اندکی جرح و تعدیل ممکن است به راه حلی مفید و عملی منجر گردد. این نکته را از یاد نبرید که برای آفرینش هر ایده باید درباره ی طیف وسیعی از احتمالات کندوکاو کنید و طرح ایده های جسورانه و نامتعارف نه تنها هزینه ای ندارد، بلکه لازم نیست نسبت به انجام آن تعهدی

مطالبی از فصل چهارم کتاب "ای کاش وقتی بیست ساله بودم می دانستم." با عنوان "لطفا کیف پولتان را بیرون آورید" به مرور زمان این باور در من قوت گرفت که مردم دنیا به دو گروه تقسیم می شوند: نخست افرادی که نسبت به هدف، ایده آل، آرمان، طرح و نقشه شان در تردید به سر می برند و برای انجام آن محتاج توصیه و تجویز دیگرانند؛ و دوم، افرادی که در انتخاب عمل شان آزادند. می خواهند به سویی بروند که خود می خواهند، آنچه را که دوست دارند انجام دهند و همان چیزی بشوند که می خواهند بشوند. روش دیگری که با توسل به آن می توانید فراتر از حوزه ی تخصص تان کار کنید این است که به چیزهای به ظاهر بی فایده و به درد نخور نظر افکنده و راهی برای تبدیل شان به چیزهایی مفید و راهگشا پیدا کنید. اغلب در دل طرحهایی که دیگران با بی مبالاتی رهایشان می کنند تخم یک فایده هنگفت نهفته است.چنانچه گفته شد بعضی اوقات افراد با بی خبری از قدر و ارزش طرح و یا ایده ای آن را مردود می شمرند و یا برای کندوکاو پیرامون آن وقت کافی ندارند. در صورتی که در بسیاری از موارد این طرحها و ایده ها می توانند در کم و کیف زندگی ما تاثیر به سزایی داشته باشن

مطالبی از فصل پنجم کتاب ای کاش وقتی بیست ساله بودم می دانستم با عنوان "چاشنی اسرار آمیز دره سیلیکون" من همیشه دانشجویانم را ملزم می کنم شکستهایی را که در گذشته تجربه کرده اند در چند صفحه گزارش کنند، و در آن خلاصه ای از ندانم کاریهای بزرگ خود را، اعم از شخصی، حرفه ای و دانشگاهی، به تفصیل برایم بنویسند. هر دانشجو باید بگوید که از آن شکست چه درسی آموخته است. وقتی این تمرین را با دانشجویان در میان می گذارم ابروانشان از فرط تعجب بالا می آورد. زیرا تا کنون تنها از موفقیتهایشان سخن به میان آورده اند و طرعا اعتراف به شکست و توصیف آن با شرح و بسط برایشان غریب است. با وجود این آنان پس از تهیه ی این گزارش به این حقیقت چشم می گشایند که مشاهده ی تجربیات از زاویه ی شکست وادارشان می کند از خطاهایی که در گذشته به عمد و یا غیر عمد مرتکب شده اند درس عبرت بگیرند و از تکرار آن جلوگیری کنند. در واقع سالهاست که شاگردان سابقم خلاصه گزارش شکستهایشان را به موازات خلاصه گزارش موفقیت هایشان به روز می کنند. من این تمرین را از لیزکایزنودر در دانشگاه ایالتی پِن اقتباس کردم . نخستین بار که با این فکر بکر آشنا شدم تا

مطالبی از فصل ششم کتاب ای کاش وقتی بیست ساله بودم می دانستم، با عنوان "مهندسی فقط برای دختران است" انتظار نداشته باشید بدون داشتن شوری در سر در رشته ای به درجه مهارت برسید و یا در یکی از زمینه های زندگی موفق شوید. یافتن معدن طلا در نقطه ای که مهارت، شور و اشتیاق و بازار گرم با هم تلاقی می کنند مستلزم بررسی فراوان است. مردم دوست دارند از بچه ها بپرسند: «وقتی بزرگ شدی می خواهی چه کاره شوی؟» این کار سبب می شود که آنان اهدافشان را در دوران کودکی، دستکم در قلمرو ذهن، نهایی کنند و از بررسی فرصتهای زیادی که در آینده با آن مواجه خواهند شد محروم شوند. بعلاوه ما اغلب در عالم خیال، خود را در نقش مقام و موقعیتی که اطرافیانمان به عهده دارند مشاهده می کنیم، که با توجه به دنیایی از امکانات بی کرانه، دیدگاهی بسیار محدود است. چه بسا شما نیز مثل من در انتخاب حرفه ی آتی تان به شدت تحت تاثیر اطرافیانتان بودید. فراموش نمی کنم که در دوره ی ابتدایی یکی از آموزگارانم به من گفت: « تو واقعا در علوم استعداد داری، باید پرستار شوی.» پیشنهاد خوبی بود. اما این استعداد تنها یکی از بیشمار کارهایی بود که قابلیت انجام آ

مطالبی از فصل هفتم کتاب ای کاش وقتی بیست ساله بودم می دانستم ، با عنوان "لیموناد را به هلیکوپتر تبدیل کنید" پدرم در دوران نوجوانی بارها این عبارت را در گوش من زمزمه کرد:« هرچه بیشتر بکوشی خوش شانس تر می شوی» به تجربه دریافته ام هر گاه ذهنتان را به طور کامل به اهدافتان متمرکز کرده و با تمام قوا در راه تحققشان کوشش کنید بی گمان ورق تقدیر بر خواهد گشت و اوضاع بر وفق مرادتان پیش خواهد رفت از امروز این نکته را آویزه ی گوش کنید که ذهن ما منبع و منشا شانس و اقبال است. مشروط به این که آن را به طور کامل به اهداف خویش معطوف داشته و در این راستا لحظه ای از تلاش و تکاپو دست برنداریم. چنانچه گفتیم جعبه ابزار موفقیت ساز و برگهای فراوانی دارد از جمله توجه به فرصتهای طلایی که گاه و بی گاه خودنمایی می کنند، بهره برداری کامل از رویدادهای اتفاقی، توجه کامل به دنیای پیرامون خویش، برقراری ارتباط هر چه بیشتر با افراد، و تلاش برای سازنده و مثبت تر کردن هر چه بیشتر این تعامل ها. به هر حال بخت و اقبال زمانی به سراغتان می آید که موقعیتهای بد را به خوب، و وضعیت خوب را به بهتر مبدل کنید. اگر تجربیات گوناگون را ی

مطالبی از فصل هشتم کتاب ای کاش وقتی 20 ساله بودم می دانستم. با عنوان "از اعتبار و نیکنامی تان مراقبت کنید": حسن شهرت سرمایه ی زندگی است. پس با دقت هر چه تمام تر از آن مراقبت کنید. اما اگر دچار لغزش شدید حرص و جوش نخورید و یا فکر نکنید که دنیا به آخر رسیده است. هیچ کس مصون از لغزش نیست و می توان به مرور زمان اعتبار آسیب دیده را ترمیم کرد. ارتباط شما با فرد دیگر به منزله قطره ی آبی است که به استخری وارد می شود. هر چه روابطتان با آن فرد افزایش یابد، حجم و عمق آب استخر زیاد تر می گردد. ارتباطات مثبت به منزله ی قطرات تمیز و شفاف و برخوردهای منفی در حکم قطرات قرمز بوده و پر واضح است که تاثیر این دو یکسان نیست. به این معنا که تعداد زیادی از قطرات شفاف تنها می تواند یک قطره ی قرمز را رقیق و کم رنگ کند و این تعداد با توجه به خصوصیات افراد متفاوت است. افراد با گذشت تنها پس از مشاهده ی یکی دو تجره مثبت قطرات شفاف – از طرف شما بر گناهان و معاصی تان قلم عفو کشیده و خاطرات تلخ و گزنده را از لوح ضمیرشان پاک می کنند. اما افراد کینه جو برای بیرون راندن کینه و بغض و نفرت از آشیانه ی دل به قطرات شفاف بیش

دلم رمیده شد و غافلم من درویش که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیشچو بید بر سر ایمان خویش میلرزم که دل به دست کمان ابروییست کافرکیشخیال حوصله بحر میپزد هیهات چههاست در سر این قطره محال اندیشبنازم آن مژه شوخ عافیت کش را که موج میزندش آب نوش بر سر نیشز آستین طبیبان هزار خون بچکد گرم به تجربه دستی نهند بر دل ریشبه کوی میکده گریان و سرفکنده روم چرا که شرم همیآیدم ز حاصل خویشنه عمر خضر بماند نه ملک اسکندر نزاع بر سر دنیی دون مکن درویشبدان کمر نرسد دست هر گدا حافظ خزانهای به کف آور ز گنج قارون بیش